MetMichiel - maandag t/m donderdag van 19.00 - 22.00 uur!

Florida - dag 3

Door Michiel Veenstra, woensdag 31 mei 2006 om 11:09

Dit is deel 3 van een reisverslag-in-progress van onze recente vakantie naar Florida. Het volledige verslag (voor zover af) vind je hier.

Je hebt dagen met een vol programma en dagen met een vol programma. Vandaag is er eentje met een vol programma: terwijl het gros van de vakantiegangers vandaag wat aanrommelt (hoofdzakelijk in malls en andere shopping-gelegenheden), ga ik met Harold en Patricia parkhoppen to the extreme: met uitzondering van het gister al bezochte Magic Kingdom gaan we naar alle Disney-parken vandaag, om de belangrijkste attracties allemaal 'af te werken'.

Ik ontmoet Harold en Patricia bij de ingang van Epcot en net als gisteren realiseren we ons weer hoe bizar het is om elkaar te ontmoeten op duizenden kilometers van huis, op een plaats waar we het als Disney-geeks zo vaak over hebben. Parkhoppen in Walt Disney World met freaks onder elkaar: it doesn't get much better than this!

In Ecpot hebben we drie attracties op het verlanglijstje: Soarin', Mission:Space en Test Track. De eerste ken ik al uit DCA, maar ook deze keer is het weer een superervaring: de illusie die de Imagineers weten te wekken dat je echt in een hangglider over de staat Californie vliegt is levensecht en goed voor flink wat kippevel. Voor Mission:Space en Test Track staan nauwelijks rijen, het voordeel van lekker vroeg in een park zijn. Test Track kende ik ook al van mijn bezoek in 2002, maar Mission:Space is een nieuwe ervaring. En eentje waar ik behoorlijk benieuwd naar ben: deze simulatie van een ruimtereis staat bekend als de meest intense ooit gemaakt door Disney. Sterker nog, in het korte bestaan van de attractie zijn er al twee mensen letterlijk meer dood dan levend uitgekomen. De waarschuwingen in de wachtrij en preshow over de intensiteit van M:S zijn niet van de lucht en inderdaad: de kotszakjes hangen duidelijk zichtbaar in de cabine waarmee we naar Mars gaan.
Maar om nou te zeggen dat het nodig was...? De illusie van een ruimtereis wordt gecreeerd door een centrifuge: je wordt in een rottempo rond gedraaid, waardoor je door de G-krachten maar nauwelijks je armen omhoog krijgt. Leuk gedaan, maar echt bijzonder wordt het maar niet. Ik heb 'm gezien en vind het wel best zo. Geen topper mijns inziens.

We willen ook nog wel even kijken bij het nieuwe Turtle Talk, maar daarvoor staat een te lange rij en zijn er geen fastpasses, dus pakken we de auto en rijden naar Animal Kingdom. Hier kijk ik heel erg naar uit: niet alleen omdat ik hier de mooie attracties Dinosaur en Kali River Rapids weer een keer kan doen, maar vooral omdat hier de nieuwste attractie van het resort staat, waar ik de laatste jaren de bouw op de voet heb gevolgd en waar de verwachtingen heel, heel hoog voor zijn: Expedition Everest. De immense attractie - een replica op schaal van Mount Everest torent hoog boven het park uit en lokt ons als gehypnotiseerd naar haar met sneeuw bedekte toppen. Al snel staan we in de prachtige wachtrij (een Tibetaans dorpje met een museum over de Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman) en iets later mogen we al plaatsnemen in het treintje dat ons stomend en al de berg op gaat rijden.
Na een eerste bocht gaat het razendsnel omhoog. We rijden door een tempel met een waarschuwende muurschildering van de Yeti en vervolgens wacht ons een adembenemend uitzicht over WDW. Links zie ik de Tower of Terror en Spaceship Earth in de verte, rechts onder ons ligt Animal Kingdom aan onze voeten. Al snel dalen we af en komen we uit bij een stuk baan dat verwoest is door een onbekend iets... wat nu? Achteruit! We gaan met een rotvaart de duistere berg in en zien de contouren van een grotesk monster.... Nog verder en harder gaan we, tot een steile val de berg weer uit. De finale is waanzinnig: we staan oog in oog met een ongekend grote Yeti. Hij ziet er angstaanjagend uit en vanuit het eerste wagentje zou je zweren dat hij je grijpt met z'n enorme klauwen....

Na een tweede ritje in Expedition Everest maken we ons klaar voor een rondje Kali River Rapids, maar nog voor we kunnen instappen worden we al nat: een gigantische regenbui barst los. Een kwartier lang stortregent het als een malle. Het hing al een poos in de lucht: de afgelopen dagen was het drukkend warm en gisteravond konden we vanuit de tuin van The Villa al een gigantisch onweer op afstand zien voorbij trekken. Harold heeft een veredeld boterhamzakje als poncho en daarmee snelt hij naar de dichtstbijzijnde winkel om een echte Disney-poncho te scoren voor ons drieen. Droog en van plastic trotseren we de rest van het park: Kali (toch weer nat) en Dinosaur. De lunch is briljant: een McDonald's cheeseburger die je bij een goed gevulde saladebar zelf kunt voorzien van garnituur en saus. Nooit geweten dat m'n mond zover open kon :-)

Na Animal Kingdom is het tijd voor de laatste hop: naar de Disney MGM Studio's. Gisteren was ik hier ook al even en ook nu staat er een aantal ritjes in de Tower of Terror op het programma. Voer voor discussie, maar voor mij nog steeds hands down de beste attractie ter wereld. Ook de Rock n Roller Coaster pikken we mee en we doen een rondje in The Great Movie Ride, waar Harold en Patricia me op een paar goede Hidden Mickeys (en Donalds en Minnies) wijzen.

De dag loopt op z'n einde, tijd om afscheid te nemen. Ik drop Harold en Patries bij hun hotel en rij (een blokkie om voor een wandeling door Downtown Disney) weer naar de villa. Daar zijn inmiddels nieuwe gasten gearriveerd: Marc heeft zus Linda en haar dochters Jordan en Megan opgehaald van het vliegtuig. Zij wonen in Boston en doen een lang weekend gezellig mee in de Disney-parken. Hun komst wordt gevierd met een gezamenlijke maaltijd: hamburgers en salade! Die dan weer een fijne bodem vormen voor de Budweisers en Corona's :-)

florida 2006 - algemeen

details & reacties (0)

Bookmark and Share>