MetMichiel - maandag t/m donderdag van 19.00 - 22.00 uur!

Discovery Cove & Seaworld

Door Michiel Veenstra, donderdag 14 februari 2002 om 20:01

Het opstaan gaat moeizaam – deels omdat het heel erg vroeg is, want van het programma van vandaag willen we zo weinig mogelijk missen, maar ook ten dele omdat ik me realiseer dat deze hemelse vakantie met rasse schreden haar einde nadert. Hier heb ik nou altijd last van tijdens een vakantie: de eerste paar dagen zwelg ik in genot, overtuigd van de heerlijke wetenschap dat de vakantie nog heeeel lang duurt. En steevast slaat dat zo’n vier à drie dagen voor afloop van de reis om in de teleurstellende wetenschap dat het al weer snel voorbij is…

Vroeg opstaan dus. Om negen gaat Discovery Cove open, waar we voor vandaag – hoe romantisch, Valentijnsdag – hebben gereserveerd. Dat moet voor dit bijzondere park, want er wordt slechts een beperkt aantal bezoekers per dag toegelaten tot dit kleine subtropische paradijs van witte stranden, koraalriffen, hemelsblauw water, kleurige vissen en lachende dolfijnen.

Nou ja…. Subtropisch paradijs… het weer wil nog niet echt meewerken vandaag. Nadat ons strandweekend in Miami al redelijk in het regenwater was gelopen, hielden we de afgelopen dagen nauwlettend The Weather Channel en alle afleveringen van Good Morning Orlando in de gaten. Aanvankelijk leek het geluk ons toe te lachen: donderdag zou een stralende dag worden. Maar helaas… op dinsdag werd er ineens doodleuk gemeld dat er regen en bewolking zou zijn… Donderdagochtend begint inderdaad grijs en grauw, met de belofte voor opklaringen in de middag.

Als we na ons overheerlijke ontbijtje aankomen bij Discovery Cove (op het terrein van Sea World), worden we in ieder geval al wel blij van de aanblik van de parkeerplaats: deze is inderdaad klein. Geen massatoerisme vandaag, maar in alle rust lekker zwemmen en luieren onder een stralend…. wolkendek.

In de lobby van het park checken we in en krijgen we naast onze persoonlijke ID-card ook het tijdslot te horen wanneer we onze Dolphin Encounter mogen meemaken: tien voor tien. Da’s rap… en niet zo zonnig. We informeren naar de mogelijkheid om later op de dag bij Flipper en kompanen op bezoek te gaan, maar dit wordt afgeraden – het is trouwens wel mogelijk. Volgens de hostess zijn de dolfijnen vroeg op de dag nog lekker fris en fruitig.. eh, enthousiast. Zonder enige noemenswaardige moeite overtuigt ze ons, dus snel haasten we ons – via een gratis kopje koffie en complementary photo souvenir (zie onze wakkere blik) naar onze gids, die The Cove met ons doorloopt.

Na de korte rondleiding is het snel gratis wetsuit afhalen (warmer dan alleen zwemkleding) en op naar de briefing die ons alles over het steeds dichterbij komende dolfijnen-avontuur zal uitleggen.

Rillend van de ochtendkou luisteren we naar de obligate tips van onze instructeur, die na 5 minuutjes de aanwezigen opdeelt in groepjes van zes tot acht man. Wij gaan met ons clubje het water in, voorafgegaan door twee instructeurs en gadegeslagen door een complete camera-crew. Zij filmen en fotograferen vanaf de kant alle deelnemers, zodat er straks flink gekocht kan worden.

Onze dolfijn heet Diego. Vier jaar oud en speels. We geven Diego een kusje op zijn snuit, dansen met hem, aaien hem, knuffelen hem, zwemmen mee op zijn rug en buik en zijn helemaal verliefd…. Drie kwartier lang vergeten we de kou (het water was trouwens wel lekker warm) en het vroege opstaan… dit is echt een onbeschrijflijke ervaring, die we – hoewel we er flink voor hebben betaald– voor geen goud hadden willen missen.

Met het hoogtepunt van de dag nu al achter ons, gaan we maar eens rustig de rest van Discovery Cove verkennen. Het is niet bijster groot, maar groot genoeg. Het paradijsje bevat meerdere stranden met gratis strandstoelen. Een grote zoetwater rivier stroomt door een groot deel van The Cove, ondermeer door een reservaat met tropische vogels, dat ook via het strand te bereiken is. Omsingelt door de zoetwaterrivier zijn twee zoutwaterbassins; een kleintje met roggen (Stingray Lagoon) en een grote, vol tropische, fel gekleurde vissen, koraalriffen en een aquarium met barracuda’s en haaien.

Het is nog steeds frisjes, maar het heerlijk warme zoete water laat ons dit snel vergeten. Met de gratis meegeleverde snorkel en duikbril genieten we volop van al het mooie dat er onder water te zien is – hier nog geen zeedieren, maar wel leuke archeologische vondsten. Het snorkelen is heerlijk – je hoort alleen je eigen ademhaling, verder niets – haast therapeutisch dit!

Het zoutwaterbassin is iets minder warm – nog heerlijk – maar overtreft echt m’n stoutste verwachtingen: wat een genot is het om naar deze honderden krioelende vissen te kijken, de ene nog mooier dan de ander. Als je lang genoeg stil op 1 plaats blijft dobberen, komen ze vanzelf op je af. Met nog steeds alleen het geluid van je eigen ademhaling en dit meesterlijke uitzicht realiseer ik me nu al dat ik later nooit zal kunnen beschrijven – ik had gelijk.

Even na enen schuiven we aan in het enige restaurant dat Discovery Cove rijk is. Meer heb je ook niet nodig met zo weinig gasten – ook al krijgen die allemaal een gratis maaltijd bij de toegang inbegrepen. De keus is groot en het ziet er allemaal even lekker uit – en zowaar gezond! Na veel wikken en wegen kiezen we een heerlijke maaltijd, die we op het terras nuttigen…. Waar het lang maar zeker opklaart!!!!

Inderdaad, de zon breekt door – en goed ook! Binnen no time is Discovery Cove ECHT een tropisch paradijs geworden. Vol overgave duiken we weer het water in, waar alles door de in het water vallende zonnestralen NOG mooier en mysterieuzer lijkt dan vanmorgen – prachtig, prachtig, prachtig!

We bezoeken nu ook wat uitgebreider de Bird Aviary – we hadden deze al gezien vanuit het water (om te voorkomen dat vogels daar wegvliegen zwem je dan twee keer onder een waterval door, super!), maar nu even als landrot. Kunnen we deze prachtige beesten meteen even voeren.

Wederom; een topervaring. Zulke mooie vogels die letterlijk uit je hand eten – wow!

We zwemmen nog wat en besluiten dan even lekker in de zon te liggen – het is ons feestje!

De zon is heerlijk, het geroezemoes werkt als een sussend slaapliedje – we vallen heerlijk in slaap, dommelen wat weg. This is the life…. Nederland is nog nooit zo ver weggeweest als nu.

Rond vier uur worden we wakker en duiken meteen het water weer in. Een laatste rondje, want om half zes sluit The Cove. Voor de drukte uit duiken we snel onder de douche en kleden ons weer aan. We halen nog wat fotootjes, kopen een prachtig Discovery Cove badlaken en verlaten dan met gemengde gevoelens ons paradijsje. Verdrietig omdat deze prachtervaring voorbij is, maar toch ook erg blij omdat we nog anderhalf uur de tijd hebben om iets ANDERS leuks te doen….

Anderhalf uur lang rijden we non-stop op de baan waar we verliefd op zijn geworden; Kraken. Het is erg rustig, wachten is er niet bij. We rijden hem meerdere keren frontrow, waaronder de laatste rit van de dag – het is al bijna donker dan.

Bijzonder weemoedig lopen we even na zevenen het park uit. Eten doen we voor de tweede keer deze week bij Checkers, lekkerder hebben we het op fast food gebied niet gehad.

Als we weer in het hotel zijn, moeten we helaas wel de realiteit onder ogen zien; de koffers moeten vast worden ingepakt, want als we morgenochtend de deur achter ons dicht zullen trekken, zal dat toch echt voor de allerlaatste keer zijn…

orlando 2002 - algemeen

details & reacties (3)

Bookmark and Share>